ไม่ได้อัพบล็อกนานมากๆๆๆ //ปัดกวาดซะหน่อยดีกว่า
มีเรื่องอยากเขียน อยากเล่าเยอะละมั้ง
แล้วก็นึกถึงวันวานที่อัพบล็อกบ่อยกว่านี้มากๆเลยอะ

วันนี้ทั้งฟินแตกแล้วก็เจ็บปวดไปพร้อมๆกันอะ555
ไม่สามารถระบุได้แน่ชัดว่า รู้สึกอะไรมากกว่ากันอะ -3-

อันตัวเรานี้ถึงแม้มิได้ไปงานสีสันครั้งที่6นี้ แต่ก็ได้มีอารมณ์ร่วมไปกับงานนี้เยอะมาก อย่างกะไปมาเองเลยทีเดียวเชียวแหละ

เสียดายที่ไม่ได้โด Other Side of the Coin กับแก้ว Q สุดที่เลิฟเพราะความลังเลเอง...และก็ที่ไม่ได้ไปเจอกับทุกคนในงานคอมมิคซีซั่นครั้งที่ 6 อะ
ที่น่าเจ้บใจมากกว่านั้นอีกคือ ตอนกลางคืน พี่เชคทวิตของโด 00Q เล่มที่อยากได้ว่า มีเหลือหนึ่ง แต่ตัวนากรู้ช้าไป เขาขายไปแล้วอะ5555
ยิ่งอยากจะร้องไห้เข้าไปใหญ่เลยหวะ// แง้ๆๆๆ
เสียใจแต่ก้ต้องยอมรับความจริงละ


ต้องแยกจากกับคุณชู้วทั้งสองเพื่อนไปขายอมยิ้มกับพี่สาวที่ลานโตคิวที่จองบูธไว้ถึงสองวันอีก...เป็นสถานที่ที่เหมือนจะฟังดูดีมีคนเดินเยอะ รวมถึงน่าจะขายของได้เยอะ แต่ที่ไหนได้อะ...
มันแย่มากๆๆๆ ถ้าไม่มีงานคอสหรืออีเว็นอะ -*-
มีแต่ชาวต่างชาติเดินตอนเย็นหน่อย ซึ่งนั้นไม่ใช่กลุ่มลูกค้าเป้าหมายเราเลยอะ
ก็เลยค่อนข้างว่างานมากๆ จนไปขอกระดาษจากพี่ซุ้มข้างๆมาเขียนสรุปสิ่งที่ได้เรียนรู้จากการมาออกบูธหน้ามาบุญครองครั้งนี้
ซึ้งได้หัวข้อน่าสนใจๆมาเยอะเลย พรุ่งนี้กะว่าจะเอามาเรียบเรียงใหม่ให้ดีแล้วเขียนใส่ไดอารี่จุงเบย

เอาเถอะๆอย่างน้อยก็ได้โดที่ต้องการมา 4 เล่มอะนะ
พอจะย้อมใจให้ฟินได้อยู่ในระดับหนึ่งละ
อยากจะขอบคุณและยกความดีความชอบให้คุณชู้วโค่ไปเลยคนเดียวอะ555

สองวันมานี้เหนื่อยจนสายตัวแทบจะขาดออกจากกันอะ
นอนน้อยกว่าวันละ 5 ชั่วโมง ทุกวัน
แถมทั้งยืน ทั้งวิ่ง เดิน แบกของสารพัดจะเปื่อยเลยอะ
ขายอมยิ้มเดี๋ยวนี้มันเหนื่อยมากๆเลยนะนี่
กำไนน้อยอีกต่างหาก
ลานที่โตคิวหน้าห้างมาบุญครอง ถ้าไม่มีงานคอสแล้วก็ขายอะไรแทบไม่ได้เลยอะ
ไม่มีใครไปเดินเลยอะ เงียบเหงามากๆ สาบานได้เลยว่า จะไม่ไปออกบูธที่นั้นอีก ถ้าไม่มีงานคอสหรืออีเว็นอะ เสียดายเวลามากๆและไม่คุ้มค่าการลงทุนเอาซะเลย-*-

แต่ก็ดีใจมากๆที่โด Red or Black ที่ตัวเองเป็นคนเขียนพลอตส่วนคุณชู้วฟาร์ที่รักวาดภาพให้ ได้รับเสียงตอบรับดีมากๆๆๆ
ขายหมดได้อย่างรวดเร็ว แถมมี Pre-Order ตอน Re-Printแล้วด้วย!!!
ต้องขอบคุณคุณฟาร์จริงๆอะที่ทำให้บ้าฮัชเจย์
และช่วยชีวิตฉันด้วยการให้ทำโดเป็นอังกฤษอีก...
สำนวนภาษาไทยและความสามารถในการสะกดคำฉันห่วยมากๆๆๆ
ซิ้งใจเหลือเกินที่อยู่สู้ทนจนทำโดได้เสร็จสักที
แม้จะมีปัญหาที่คอมบึ้มไปทีจนต้องเริ่มตัดเส้นใหม่หมดเลยก็เถอะนะ
ถึงกับต้องยกคอมไปซ่อมกันทั้งคู่อยู่สองวัน
แต่สุดท้ายเจ้าคอมน้อยก็มิอาจจะรอดผลมือยมฑูตไปได้...55
เล่นเอาใจหายใจคว้ำ กลัวจะทำโดไม่เสร็จจริงๆนะ ตอนนั้น
เป็นบ้ากันอยู่สองคนนานหลายวันเลยละ

จะว่าไปนี่ก็คงเป็น Talk ของโดเล่มนี้ในส่วนของตัวนากไนท์สินะ555

ตอนนี้ก็มีโครงการทำแอนโธเล่มใหม่กับฟาร์ทันทีอย่างรวดเร็ว
Let the Skyfall กันเลยทีเดียว5555
SliBond <<< จะเขียนได้ไหมนี่??? ฉันที่บ้า Bloody Big Ship เท่าชีพนี่นะ
งานนี้คงจะแต่งเป็นอังกฤษแล้วละเบย =v= ฉันยอมรับว่าโคตรสิ้นหวังกับภาษาไทยของตัวเองในการแต่งนิยายเลยอะ เมื่อก่อนมันไม่ได้แย่ขนาดนี้นะ จนขึ้นมหา*ลัยนี่แหละ เงอะๆๆๆ
เล่มนี้ก็น่าจะดราม่าๆอีกเช่นเคยตามสไลต์งานที่เกิดจากความร่วมมือกับของตัวนากไนท์และทนูฟาร์555555
(อุตส่าห์เคยพูดซะดิบดีว่า เล่มหน้าจะเลิกทำดราม่าแล้ว เพราะถ้าทำมากๆมันจะจิตตก เฟลแตกไปด้วยกับพลอตนี่สิ เพราะสงสารบรรดาตัวละครที่แต่งเรื่องให้นี่แหละ ; - ; ตัวนากไนท์อ่อนไหวนะจะบอกให้ กร๊ากกกกกกกกก)
เอาเถอะๆ ตอนนี้แนวดราม่าก็กลายเป็นแนวถนัดไปแล้วซะด้วยซะงั้นละ

นอกจากนั้นสิ่งที่เด็ดสุดๆพี่เชค...ไอดอลที่ข้าพเจ้าเทิดทูล (พี่เขารู้ว่า เราเป็นขนาดนี้จะกลัวเราไหมนี่???5555555 ขออย่าให้พี่อ่านบล็อกหนูเลยเหอะ สาธุ!!!)
ทวิตมาชมเรื่องพลอตเลยอะ T v T//น้ำตาไหลพราก พราก พราก
ดีใจเป็นบ้าเลยอะ กรี๊ดๆๆๆอยู่นานเลยอะ5555
บรรยายออกมาไม่ถูกเลยอะ >////< ตัวนากฟินอะ

มีกำลังใจที่โน่นนั้นนี่ต่อไปอีกแล้วละ หุหุหุ
พรุ่งนี้มีอะไรต้องทำอีกเยอะสินะ
ลาไปนอนดีกว่า...ฝันดีนะจ้าทุกท่าน

ปล.ขอบพระคุณทุกท่านที่มาอุดหนุนและชื่นชอบโดเรื่อง Red or Black ขนาดนี้จริงๆนะ