โอ้~~~เย่วววว เช้าวันเสาร์ที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ.2552
ตื....ตืด...ตืด....
อะ.....6โมง3นาทีแล้วหรอ?(โอ้ยขี้เกียจลุกเว้ยยย)
แต่วันนี้มีสอบนี่หว่า - -“ ลุกก็ได้วะ
ตื่นมาอาบน้ำแต่งตัว แล้วที่สำคัญต้องโทรปลุกพ่อกะแม่ด้วยเดี๋ยวไม่มีใครไปส่ง 55
แล้วตัวนากก็ต้องสะเสือกกระสนไปสถาณนีรถไฟฟ้าสุทธิสารให้ทันก่อน 7โมงครึ่ง
ส่วนของที่ตัวนากไนท์ต้องแบกไปด้วยก็ช่างเยอะแยะเสียเหลือเกิน
1.กระเป๋า(เป้า)ซึ่งหนักประมาณ 3-4 กิโล.เลยทีเดียว ของในก็มีขยะ....เฮ้ย!!ไม่ใช่สมบัติ(หวังว่าจะใช่นะ)
มีกล่องสีโปสเตอร์ที่แปลสภาพมาจากกล่องส่พระเครื่อง(ของใครก็ไม่รุ้อะ...ไม่จิ๊กมาจากที่เรียนพิเศษ55)
1.2.กระเป๋าใบย่อยใส่ขวดสีโปสเตอร์ร่วม 15 ขวดกะหมึกตัดเส้นCarmelหรือที่เรียกกันว่า อินเดียอิงค์
1.3.กล่องดีนสอฉบับตัวนาก - - ซึ่งทำไหมต้องเป็นฉบับตัวนากด้วยละหรอ?
เพราะว่า ข้างในมันเป็นไปด้วยของสารพัด ซึ่งเจ้าของมันเชื่อว่า คนธรรมดาไม่มีไว้ในกล่องดีสอกันหรอก
มีปากกาดำตัดเส้นร่วม 10 แท่งทั้งแบบกันน้ำแล้วไม่กันน้ำ
มีกระจกพกด้วย(เอาไว้ส่อสะท้อนภูตผีและสิ่งชั่วร้าย หึหึหึ....เดี๋ยวมันคือตัวเองเปล่า?นะ -*-)
ปากกาแดง,ดำ,น้ำเงิน,เขียว,ม่วง บลาๆๆอีกร่วมๆ 20 แท่ง
แล้วที่เด็ดสุดคงจะเป็น นิโอดิกา บลา 1 หลอด 55 สงสัยใช่เป่า?มันคือออะไร
ก็ยานวดคลายเส้นนักกีฬาไง 55
*สาเหตุ*ที่มันไปอยุ่ในกล่องดีสอ เนื่องจากตอนทำโดจินก่อนหน้านี้ เราวาดรูป,ตัดเส้น,ถมดำ
สารรพัดจนปวดข้อมือ หรือ ง่ายๆข้อมืออักเสบเลยละ - -“
พอไปหาหมอ (อากู๋ตัวเอง)
ย้อนความบทสนทนาฉบับนากๆ
อากู๋ไนท์ : ไม่ทำไรมาให้ข้อมืออักเสบข้อนี้ละนี่ - -.มันบวมซะ....เล่นกีฬามาหรอ?
ไนท์ : เอ่อ.....อ...วาดรูปมาเฉยๆ....แล้วมันก็บวม
อากู๋ไนท์ : ห๊า....วาดรูป!!!!....มันเป็นไปได้หรอ?(วาดบ้าไรวะ)
ไนท์ : อืม... (วันละไม่ต่ำกว่า 8 ชั่วโมงนี่ - - “)
อากู๋ไนท์ : หยุดวาดเดี่ยวมันก็หาเอง......
ไนท์ : ค่ะ.......= [ ] = (อีก 3 ต้องส่งต้องฉบับโดแล้วนะ....ไม่ๆๆๆๆ...ไนท์จะวาด... )
เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละ หุหุหุ
2.จานสีอีก 3 ใบ
3.ขนม(หมี่กรอบทรงเครื่อง)ของฝากที่แม่ไนท์ ฝากเอาไปให้พ่อแม่โค่
น้ำหนักสุทธิมัน 500 กรัมเชียวนะ ..... ครึ่งกิโล..... - -
4.กระดาษสุดวาดรูปขนาดมาตรฐานที่ใช้ในห้องสอบ (A1 มั้ง)4.แป้งโดกะขดลวดมหาภัย ทำไมมันถึงมหาภัยน่ะหรอ... หึหึหึ
ก็ตอนพ่อไนท์มาช่วยถือก่อนจะส่งขึ้นรถไฟใต้ดิน พ่อก็มาช่วยถือถุงแป้งโดกะลวดนี่แหละ
(ทีไรหนักไม่ช่วยถือนะพ่อ...เล่นของเบาสุดเลยนะพ่อ = =”)
แล้วคุณพ่อที่รักของไนท์ถือเก่งมากๆ ลวดปักขาลูกสาวไป 3 ที
แต่เคราะห์ยังดีเลือดออกแค่ 2 แผล ขาซ้ายและขวาอย่าละแผล
(ซึ่งไนท์มันก้ไม่ได้พูดไร เพราะชินแล้ว 55....อืม..ออกแนวSMนิดๆไหมหว่า....)
แล้วไนท์ก็ต้องแบกของแหล่านี้ อย่างจะไปตั้งแคมป์นอกเมืองในชุดรร.ที่มันเป็นกระโปรงสก๊อต
เพราะมันเป็นรร. 2 ภาษา และแน่นอน....สภาพมันก็ไม่ได้ต่างไรจากคนบ้าใส่กระโปรงสก็อตไงละ 55
แต่ก็ต้องรีบสาวเท้าไปให้ถึง ไม่งั้นต้องโดนคุณ(โค่)หมูป่าผยอง.......เอ็ดไม่ก็ผยองใส่เป็นแน่แท้เลย(ก็แน่ละแค่ชื่อก็สยองแล้วใช่ไหมละ อิอิ)
แล้วนากนักวิ่งทีมชาติก็ไปถึงได้ทันเวลาซะด้วย ขั้นต่อไปคือ การรอคุณฟา(ซึ่งออกมาไม่ทันในที่สุด55เลยต้องไปจอกันที่รร.ที่สอบ)
แต่ส่วนเนียร์แค่มาสายเฉยๆเอง
ณ ห้องสอบ(ขณะนั่งทำข้อสอบ)
ตอนที่หนึ่งก็ให้ทำตั้งแต่ 8โมงครึ่ง -10โมง ไนท์ก็ทำเสร็จตั้งแต่ยังไม่เก้าดมงเลย - -“
แล้วเวลาที่เหลือละ?ทำไงดี.....ก่อนเมื่อคืนนอนไปแค่ 5 ชม.เอง รู้สึกมันจะไม่พอ....นอนต่อแล้วกันเนอะ
หลับไปถึงถึง 9 มงครึ่งตื่นมามองนาฬิกา...อะ...อีกตั้งครึ่งชม. นอนต่อแล้วกัน
ผ่านไป 15 นาทีตื่นอีก เหลืออีก 15 นาทีทำไรดีอะ - -?
อ๋อ...ไอที่ที่ให้วาดแผนผังในข้อสอบมันเหลือนี่ จริงๆก็คือไม่ได้ใช้เลยต่างหาก 55
เอามาวาดรูปแล้วกัน แล้วเราก็ทำการวาด คากามิเนะ ริน ลงไป
ครูคุมสอบเดินมาเจอเขาก้มองหน้าไนท์ด้วยสายตาแปลกๆ ประมาณว่า เด็กคนนี้มันทำข้อสอบ
โดยไม่เขียนแผนผังเลยหรอ? แถมมันยังวาดการ์ตูนเล่นอีก.....แล้วหลังจากที่จออยู่นานเขาก็เดินจากไป....
พึ่งวาดส่วนหัวสมบูรณ์กะกำลังร่างตัวยังไม่ทำเสร็จ เขาก็มาเก็บข้อสอบไป๊.......
อ๊ากกกกกๆๆๆริน...ริน!!!(ลูกรัก)ของไนท์ TT TTกะให้เป็นเพื่อนเล็นที่วาดอยุ่ที่บ้านซะหน่อย
แต่เราก็ต้องพรากจากกัน เพราะรินเกิดบนกระดาษข้อสอบ
เอาลูกไนท์คืนมานะ แง้ๆๆ (จะว่าไปมันก็ความผิดเราเองนี่หว่าที่ดันไปวาดในนั้น 55)
แต่ไงๆเคยก็จะทำลายกระดาษจ้อสอบหลังประกาศผลแล้ว 3 เดือนแล้ว...ขอไว้อาลัยให้กะรินแล้วกันเนอะ
เชอะๆๆเดี๋ยววาดใหม่ก็ได้อะนะ = =
นี่ไงเล็น(ผู้ไร้ริน) T Tน่าเศร้าเนอะ
พอพวกเราสอบกันเสร็จก็รวมตัว แล้วก็รอรถเมล์ไปสยามกัน
ในระหว่างรอก็เกิดการเถียงกันว่า จะนั่งรถเมล์สายไหนเถียงไปเถียงมาขึ้นไปสายหนึ่ง
พี่กระเป๋ารถเมล์ก็ได้ยินพวกเราคุยกันว่า จะไปสยาม เขาเลยบอกว่า สายนี้ไม่ได้ไปสยามนะ = w =”
พวกก็.......ก็ช็อกอะดิ = = เขาบอกว่า สายนี้มีผ่านแต่Central world โอ้ย - - รอดตัวไป
ไปถึงที่เรียนพิเศษ พี่ณุอาจารย์สุดที่รัก ก็ไม่มาสอนอีก พวกเรากก็เลยรีบสาวเท้าออกมาอย่างเร็ว
และความไม่มีที่สิงสู่ทำให้พวกเราไปจบเลยที่ฮะจิบัง(อย่างเช่นเคย)เพราะไม่มี ที่ไปแล้วครอบครัวซัมติ้งก็นั่งแช่อยู่ 5 ชม.ครึ่ง นึ่งคุยเรื่องโดใหม่ แล้วก็ฝึกเส้นเข้าหากัน - -“ เป็นงานที่ยากพอตัวเลยละ
หึหึหึ ก็แน่อะดิ ต้องมาตัดเส้นคนวาดเมพที่ตัวเอง ปลื้มอยู่นี่ (ไม่ใช่ใครหรอก ก็ชู้วตัวเองแหละ 55 )
ซึ่งความเเตกต่างของลายเส้นเเละเเนวการวาด จนกระทั้งถึงฝีมือ.....เเล้วมันคนละโลกกันมาก
เเต่ก็ยังออกมาเป็นเเบบนี้ได้
มันอยู่ดูเเปลก - -อยู่ใช่ไหมละ
ไนท์ก็เลยต้องพยายามฝึกเเล้วก็พยายามตามเส้นฟาไปเรื่อยๆ
เพื่อโดเล่มต่อไปในอนาคต 55
เเต่ด้วยเหตุที่ว่า ทางครอบครัวซัมติ้ง(ของไนท์)ต้องการสุดยอดเเห่งกาโคงานละมัน
ก็เลยได้หน้าที่ออกมาดังนี้
ฟาเป็นคนวาด
ไนท์ตัดเส้น
โค่ลงคำพูด-สกรีน-จัดหน้า
มันจะออกมาเป็นยังไงนะ 55>///<
ปล.ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า มันจะออกมาเป็นไง
เเต่ก็อยากให้โดเล่มนี้สำเร็จออกมาให้ทุกคนอ่านกันจังเลย > W <
ปล.2.พรุ่งนี้สอบเเล้วนี่....อะ...ไปอ่าหนหนังสือดีกว่า 55
(ว่า เเต่ทำไมต้องมาสอบวันเกิดตัวเองด้วยอะ T T)
edit @ 14 Jul 2009 20:38:05 by Midnight
